Κυριακή, 12 Οκτώβριος 2014 07:26

ΜΠΑΣΚΕΤ: Το... θαύμα του Ακάδημου! - ο Γιώργος Ροζακέας εξηγεί το μυστικό της επιτυχίας

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ο Ακάδημος θα είναι φέτος ο εκπρόσωπος της Μεσσηνίας στις εθνικές κατηγορίες του ελληνικού μπάσκετ και για να καταφέρει να φτάσει μέχρι εκεί χρειάστηκε να ωριμάσουν μέσα στο ίδιο μείγμα ζύμης η σκληρή δουλειά και το μεράκι ορισμένων ανθρώπων, μαζί με την αγάπη τους για το άθλημα.


Το «Ν» επιχειρεί σήμερα μία αναδρομή στην πορεία του κορυφαίου πλέον, μπασκετικού συλλόγου του νομού, έχοντας συνοδοιπόρο σε αυτό το ταξίδι μέσα στο χρόνο το Γιώργο Ροζακέα. Ο τεχνικός διευθυντής του συλλόγου και έμπειρος κόουτς με πολύχρονη θητεία στο ευαίσθητο κομμάτι των ακαδημιών, κλήθηκε το 1996 από το φίλο του Λεωνίδα Βουτέλη να βάλει... πλάτη σε μία νέα προσπάθεια που ξεκινούσε στο χώρο του Καλαματιανού μπάσκετ με την ίδρυση του Ακάδημου και δέχθηκε, παρ’ ότι εργαζόταν σαν πρώτος προπονητής σε άλλη ομάδα.
«Οταν ξεκινήσαμε από τη Γ’ ερασιτεχνική κατηγορία τότε, εννοείται πως δεν υπήρχε ούτε στο πίσω μέρος του μυαλού μας κάποια τέτοια σκέψη. Ο Ακάδημος δημιουργήθηκε από μία ομάδα φίλων του μπάσκετ στην Καλαμάτα με μοναδικό στόχο την ανάδειξη των ταλέντων μέσα από τη δουλειά στα τμήματα υποδομής» θυμάται ο Γιώργος Ροζακέας που δεν σταμάτησε ποτέ να δουλεύει πάνω σε αυτό το πλάνο, παρ’ ότι το ξεκίνημα έγινε με δύο μόλις αθλητές: «Στην πρώτη προπόνηση, βρήκα μόνο δύο άτομα, τον Μπαζίγο και τον Καλαμάτα αλλά με καθησύχασαν λέγοντας πως την επόμενη μέρα θα έχουμε σίγουρα μία πεντάδα! Τελικά μαζεύτηκαν δέκα και παίξαμε και διπλό. Τα πρώτα χρόνια ήταν πραγματικά δύσκολα όμως ο Ακάδημος είχε ξεκινήσει κάτι πολύ πρωτοποριακό για εκείνη την εποχή, μιας και καμία άλλη ομάδα δεν έδινε το ίδιο βάρος στις ακαδημίες. Ούτε καν ο Ποσειδώνας που τότε ήταν η μεγάλη ομάδα της πόλης, γιατί προτιμούσαν να φέρνουν με μεταγραφή αθλητές από την Αθήνα και βέβαια αποδείχθηκε ότι αυτή η πολιτική έφερε μόνο πρόσκαιρες επιτυχίες.
Στον Ακάδημο, αντίθετα, κάναμε άλλο ένα βήμα μπροστά, χρησιμοποιώντας για προπονήσεις τις εγκαταστάσεις μπάσκετ που υπήρχαν σε δημοτικά σχολεία και από εκείνο το σημείο και μετά η ανάδειξη σπουδαίων παικτών του μπάσκετ ήταν θέμα χρόνου».
Ο μετέπειτα διεθνής Θόδωρος Γιαννακόπουλος ήταν ο πρώτος σε μία... αλυσίδα πολύ αξιόλογων καλαθοσφαιριστών που ξεπήδησαν από τα τμήματα υποδομής. Τα ταλέντα αυξάνονταν χρόνο με το χρόνο και κάποια στιγμή ο σύλλογος είχε φτάσει στο σημείο να παραχωρεί δεκάδες παικτών με υποσχετική σε άλλες ομάδες. Μάλιστα το 2002 όταν η παιδική ομάδα του Απόλλωνα Καλαμάτας αναδείχθηκε δεύτερη στην Ελλάδα με προπονητή το Γιώργο Ροζακέα, οι οκτώ αθλητές ανήκαν στον Ακάδημο.
Η άνοδος αρχικά στη Β’ και στη συνέχεια στην Α κατηγορία μπάσκετ της ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ δεν άλλαξαν καθόλου τη φιλοσοφία των ανθρώπων του συλλόγου, που συνέχισαν να δουλεύουν με προτεραιότητα τις ακαδημίες. «Η διαφορά σε σχέση με τους υπόλοιπους συλλόγους είχε να κάνει με το γεγονός πως στον Ακάδημο παίρναμε τα παιδιά απ’ το χέρι και τα αφήναμε μέσα στο γήπεδο. Από τη στιγμή που δεν υπήρχαν μεγάλοι στόχοι για την ανδρική ομάδα χρησιμοποιούσαμε με πολύ μεγάλη άνεση 13χρονους και 14χρονους, κάτι ορισμένες φορές προκαλούσε μέχρι και ειρωνικά σχόλια από αντίπαλους προπονητές» αναφέρει ο Γιώργος Ροζακέας.
Σε διοικητικό επίπεδο η κατάσταση αλλάζει σχεδόν ριζικά πριν από δύο χρόνια, όταν μπαίνουν στο Δ.Σ. νέα πρόσωπα, τα οποία όμως προέρχονταν από το χώρο του μπάσκετ και φέρνουν άλλη δυναμική. Ταυτόχρονα στο αγωνιστικό κομμάτι η ομάδα ισχυροποιείται με ορισμένους πρώην μπασκετμπολίστες που είχαν φύγει για σπουδές και επέστρεψαν. Σαφώς πιο έμπειροι, δημιουργούν μαζί με τους νεαρούς μία από τις καλύτερες ομάδες σε τοπικό επίπεδο και παρ’ ότι την πρώτη χρονιά δεν τα καταφέρνουν, τη δεύτερη κάνουν... περίπατο κερδίζοντας τον τίτλο με μόλις 2 ήττες σε ολόκληρη τη σεζόν. Ημέρα, δικαίωσης, λοιπόν, η αυριανή για όλους όσοι μόχθησαν τα τελευταία 16 χρόνια βάζοντας από ένα λιθαράκι σε αυτήν την προσπάθεια που φαίνεται πως ωρίμασε αρκετά. «Σίγουρα θα είναι μία σπουδαία εμπειρία το πρώτο μας παιχνίδι στη Γ’ Εθνική. Δεν θα μιλήσω για στόχους γιατί το επίπεδο μας είναι ακόμα άγνωστο. Αν δεν είχαμε την ατυχία να τραυματιστούν δύο από τους καλύτερους αθλητές μας θα μπορούσαμε να πούμε πως θα είμαστε ανταγωνιστικοί, τώρα θα χρειαστεί χρόνος, πιθανώς μερικοί μήνες για να δούμε που βρισκόμαστε και να οριοθετήσουμε ορισμένα πράγματα. Το μόνο σίγουρο είναι πως η φιλοσοφία μας είναι αδύνατο να αλλάξει μετά από τόσα χρόνια. Στις ακαδημίες μας υπάρχουν αυτή τη στιγμή 200 παιδιά από 5 μέχρι 14 ετών και θεωρώ πως στο μέλλον θα βγουν κι άλλοι σπουδαία αθλητές του μπάσκετ μέσα από ‘κει, ειδικά αν καταφέρουμε να βρούμε κάποιο ανοιχτό χώρο για τις προπονήσεις» τονίζει ο Γιώργος Ροζακέας που αυτοαποκαλείται «παιδί του Ποσειδώνα». Ο ίδιος ξεκίνησε το μπάσκετ στο σύλλογο που μεσουρανούσε τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 στη Μεσσηνία αλλά έπαιξε ελάχιστα εκεί. Μετά την επιστροφή του από το στρατό, έκανε δύο εξαιρετικές χρονιές στην Καλαμάτα ’80, όμως ένας σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο έβαλε πρόωρο τέλος στην καριέρα του. Ασχολείται με την προπονητική εδώ και μία 20ετία, δουλεύοντας αδιάκοπα με μικρά παιδιά. «Είναι κάτι που το κάνω με ευχαρίστηση και βέβαια εκφράζει ένας από τους τρεις σκοπούς, πάνω στους οποίους είναι δομημένος ο Ακάδημος. Ο πρώτος είναι ότι λειτουργούμε σαν οικογένεια, βρισκόμαστε μαζί όλοι, αθλητές, προπονητές και παράγοντες τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα εκτός γηπέδου. Ο δεύτερος είναι η αγάπη μας για το άθλημα του μπάσκετ που ειδικά για μας τους μεγαλύτερους είναι κάτι ιερό και ο τρίτος η βοήθεια που προσπαθούμε όσο μπορούμε να προσφέρουμε στις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες που αντιμετωπίζουν πολύ μεγάλα προβλήματα λόγω της κρίσης και όχι μόνο. Ολα τα παραπάνω αποτελούν το τρίπτυχο λειτουργίας του Ακάδημου που σίγουρα είναι κάτι περισσότερο από ένας αθλητικός σύλλογος» λέει ο Γιώργος Ροζακέας.
Τη σημερινή δύσκολη εποχή για όλους μία ερασιτεχνική ομάδα είναι αδύνατο να τα βγάλει πέρα οικονομικά αν δεν έχει δίπλα τους χορηγούς να τη στηρίζουν και ο Ακάδημος με τη δική του σειρά στηρίζει έμπρακτα τους χορηγούς του σύμφωνα με τα λεγόμενα του τεχνικού διευθυντή του: «Η διαφήμιση στη δική μας περίπτωση είναι 100% ανταποδοτική για τους επαγγελματίες. Ο λόγος είναι ότι όπως είπα και πριν λειτουργούμε σαν μία μεγάλη οικογένεια και εννοείται φυσικά ότι όλοι μαζί θα προτιμήσουμε την επιχείρηση που μας στηρίζει, διευρύνοντας το πελατολόγιό της. Διατηρούμε πολύ στενές σχέσεις με τους χορηγούς μας είτε πρόκειται για ένα εστιατόριο, είτε για ένα βιβλιοπωλείο».΄
Η μεγαλύτερη στιγμή μέχρι τώρα στην ιστορία του Ακάδημου είναι αύριο στις 5 το απόγευμα, όταν και θα υποδεχθεί στην Τέντα την Ενωση Ηλίου για την πρεμιέρα της Γ’ Εθνικής και ο Γιώργος Ροζακέας αισιοδοξεί πως ο φίλαθλος κόσμος της Μεσσηνίας θα αγκαλιάσει την προσπάθεια για παραμονή στις μεγάλες κατηγορίες: «Αν υπολογίσουμε ότι σε αυτά τα 18 χρόνια ζωής του Ακάδημου έχουν περάσει από το σύλλογο περισσότεροι από 1700 αθλητές, συμπεραίνουμε πως θα έχουμε αρκετά δυνατή στήριξη από τον κόσμο στην έδρα μας. Χρειαζόμαστε τη βοήθειά τους και μακάρι να τους ικανοποιήσει αυτό που θα δουν από το πρώτο κιόλας παιχνίδι μας στη Γ’ Εθνική».

  1. ΠΡΟΣΦΑΤΑ
  2. ΔΗΜΟΦΙΛΗ
  3. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ