Ο θάνατος του 16χρονου ποδοσφαιριστή του Βύρωνα Καβάλας, ο οποίος τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι προσκρούοντας σε τοίχο κατά τη διάρκεια αγώνα στη Θάσο και λίγες ημέρες αργότερα υπέκυψε στα τραύματά του, συγκλόνισε το ελληνικό ποδόσφαιρο. Παράλληλα, έφερε με τον πιο οδυνηρό τρόπο στο προσκήνιο το ζήτημα της ασφάλειας των αθλητικών εγκαταστάσεων.
Το θέμα αφορά άμεσα και τη Μεσσηνία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γήπεδο της Κορώνης, όπου, όπως φαίνεται στο σχετικό βίντεο, ο περιμετρικός τοίχος βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τη γραμμή του αγωνιστικού χώρου. Στο σημείο του κόρνερ ο περιορισμένος χώρος είναι ιδιαίτερα εμφανής, ενώ τα προστατευτικά που έχουν τοποθετηθεί καλύπτουν μέρος του τοίχου, αφήνοντας άλλες επιφάνειες ακάλυπτες.
Η παρουσία προστατευτικών δείχνει ότι έχει γίνει μια προσπάθεια. Χρειάζεται, όμως, να αξιολογηθεί από τους αρμοδίους αν η κάλυψη και οι αποστάσεις προσφέρουν την απαιτούμενη ασφάλεια. Σε μια διεκδίκηση της μπάλας, ένα σπρώξιμο ή μια πτώση, ο ποδοσφαιριστής μπορεί να βρεθεί εκτός των γραμμών χωρίς να προλάβει να ανακόψει την πορεία του.
Η εικόνα από την Κορώνη πρέπει να αποτελέσει αφορμή για ουσιαστικό έλεγχο και των υπόλοιπων γηπέδων της Μεσσηνίας. Οι δήμοι και οι φορείς διαχείρισης των εγκαταστάσεων, σε συνεργασία με την ΕΠΣ Μεσσηνίας και τα σωματεία, οφείλουν να καταγράψουν τα επικίνδυνα σημεία και να προχωρήσουν στις αναγκαίες παρεμβάσεις, με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
Το ότι σε ένα γήπεδο διεξάγονται αγώνες επί χρόνια χωρίς σοβαρό περιστατικό δεν αρκεί ως εγγύηση ασφάλειας. Η προστασία των ποδοσφαιριστών, και ιδιαίτερα των παιδιών που προπονούνται και αγωνίζονται σε αυτούς τους χώρους, απαιτεί πρόληψη και διαρκή φροντίδα.
Το ενός λεπτού σιγή αποτελεί την ελάχιστη ένδειξη σεβασμού στη μνήμη του νεαρού αθλητή. Ο σεβασμός αυτός πρέπει να έχει συνέχεια και μέσα από πράξεις, ώστε κάθε παιδί που μπαίνει στο γήπεδο να μπορεί να επιστρέφει με ασφάλεια στο σπίτι του.
